de sobte m'adono que porto dos mesos encallada... ni endavant ni endarrere... sense saber cap a quin costat mirar i anar. Potser dreta, potser esquerra... o bé simplement deixar-se portar-se per la corrent i fer el MIR amb tot el que comporta després. Una entrada en el mon dels grans, allò que he estat evitant durant tan de temps... si trobés la resposta en algun lloc.
Una persona, de fet una psiquiatra m'escoltava i m'intentava dirigir... donar consells... una paraula: alonso-malària... potser podia orientar-me, però després de mirar-ho bé no ho veig clar.M'arronso d'espatlles un cop més i tot em cau a sobre...millor que vagi a dormir.
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada